مونولوگ

مونولوگ
Instagram

آخرین مطالب

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «لیندا گرانت» ثبت شده است

دیدار اتفاقی با یک دوست قدیمی باعث می شود که ویویان کواکس به یاد خاطرات جوانی اش بیافتد، به یاد ناکامی اش در عشق و ازدواج، به یاد سختی هایی که پدر و مادر مهاجرش کشیدند، و به یاد عموی ناخلف و جنایتکارش. عمویی که چیزی را به وی داد که پدر و مادرش از آن دریغ کرده بودند. گذشته پنهانی پدر و مادرش و عمویش. او از طریق ضبط حرفهای عمویش از آنچه بر سر این سه نفر افتاده مطلع می شود. و به شناخت بهتری از آدمهای زندگی اش می رسد. 



بخشی از آدمها و لباس هایشان 

او حتماً احساس کرده بود که ما، من و او، نه در زمان حال، که در گذشته بهتر بودیم، چون در آن گذشته او موجودیتی ناشناخته بود و چیزهایی داشت که می دانست من خواستارش هستم، همان زندگی مرموزی که او پیش از به دنیا آمدن من از سر گذرانده بود، با آدم هایی که نمی خواستند من چیزی از آن بدانم، هدیه ای که از من دریغ کرده بودند. و او داشت از یادآوری آن خاطرات لذت می برد، خاطراتی که او را به دورانی بسیار خوش بر می گرداند، به دورانی که آینده فقط درهایی بود که آدم باز می کرد و هیچ چیز ناخوشایندی در آن سو نبود که شگفتی بیانگیزد.(ص صد و چهل و دو)


تو باید بدونی که یه چیز دیگه ام هست، یه چیز بهتر، که از تو پنهانه، که عده ای نمی خوان پیداش کنی، که باید سراغشو بگیری و گاهی فقط باید راه بیفتی و به دستش بیاری. پدرت هیچ وقت اینو نفهمید، این بزرگترین خطاش بوده، تو همچی خطایی نکن (ص 283)


لباس هایی که آدم ها می پوشند یک جوری دگرگون شان می کند. آدم ها را از بیرون تغییر می دهد. ما همیشه در بند همین ساق پاهای چاق هستیم یا فک های پایین افتاده مان. میلیون ها عیب و نقص به ما لطمه می زند. ایرادهای بزرگی که نمی توانیم کاری برای شان کنیم مگر اینکه تن به چاقوی جراح بدهیم. این است که بیشترین کاری که آدم می تواند بکند پوشیدن لباسی تازه است، بستن کراواتی متفاوت. ما مدام یک آدمی دیگر می شویم و نباید فراموش کنیم که همیشه آدمی دیگر ما را نگاه می کند. (ص 339)


از کشف لیندا گرانت و خواندن این کتاب که نامزد جایزه من بوکر 2008 و برنده جایزه اورنج شده است خیلی خوشحالم و خواندنش را به همه توصیه می کنم.

به امید اینکه ترجمه این کتاب شروعی باشد برای ترجمه سایر آثار این نویسنده بریتانیانی


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ تیر ۹۶ ، ۱۵:۲۲
حورا رستمی